Maker Róbin

Voor de jongere versie van zichzelf heeft ze hetzelfde advies: ‘Sta open en probeer gemotiveerd te blijven, hoe moeilijk dat soms ook kan zijn.’ Lange tijd wilde Róbin naar eigen zeggen heel graag een zogenaamd normaal leven. ‘Ik denk dat heel veel mensen als denkbeeld hebben dat je gaat studeren en dan full time gaat werken in het vakgebied waar je voor hebt gestudeerd. En ja, bij mij ging dat toch even anders.’

Uitgevallen

In oktober 2024 kwam Róbin via PerMens bij CRE8 terecht. ‘Ik was toen uitgevallen bij mijn masterstudie klinische ontwikkelingspsychologie en mijn revalidatietraject liep ten einde. Ik wilde toen heel graag weer met iets starten en weer gaan werken.’ Maar dat viel tegen, legt ze uit: ‘Ik kon dat helemaal niet, want dat lukte mij niet qua uren. Daarom begon ik bij CRE8 met een ochtend per week. Ik weet nog goed dat ik me toen afvroeg hoe ik ooit meer uren zou gaan volhouden.‘

Dat was een flinke omslag in hoe ze haar leven en toekomst voor zich zag. ‘Ik moest zelf gaan accepteren dat het door mijn diagnose waarschijnlijk niet gaat zijn zoals ik dacht of hoopte hoe het zou zijn. Die switch van wat ik in mijn hoofd had en wat ik daadwerkelijk aankan, was en is het moeilijkst.’ 

Verbroken afspraak

Dat grote verschil in toekomstperspectief noemt ze best wel bizar. ‘Ik merkte echt dat sommige mensen ook niet zo goed weten hoe ze moeten reageren als ik vertel dat ik ben uitgevallen of dat ik naar CRE8 ga.’

Róbin spiegelde zich ook aan haar omgeving. ‘Mijn ouders bijvoorbeeld, zijn gewoon van een andere generatie. Zij zijn na hun opleiding gaan werken en daarna altijd bij dezelfde baas gebleven. Ik had altijd het idee dat dat is hoe het moet en wat ik ook wil.’ Daarin is ze loyaal, zegt ze: ‘Als ik een afspraak maak met iemand of met mezelf, wil ik me daar ook aan houden. Ik had daardoor ook wel het gevoel dat ik een afspraak verbrak met mezelf.’ 

Hoe pak je dat dan aan? Dat was de grote vraag. ‘Hoe ga ik op zoek naar iets nieuws dat bij me past, zonder daar al te veel voor te studeren? Want dat kon ik op dat moment niet aan. Hoe ga ik in die hele zoektocht ook nog onderzoeken wat dan wel lukt? Bijvoorbeeld qua uren, werkdruk en werkbalans. Ik denk wel dat ik daar echt stappen in heb gemaakt bij CRE8.’

Prestatiedruk

In haar eerste maanden als maker bij CRE8 was Róbins doel vooral uren opbouwen. Dus bijvoorbeeld van een ochtend naar twee ochtenden. ‘Zeker een half jaar wist ik niet of dat opbouwen ging lukken, maar uiteindelijk ging het beter. Ik weet dat ik van te voren hoopte dat ik sneller op zou bouwen dan ik kon.’ De ruimte die ze kreeg bij CRE8 was daarom fijn. ‘Daardoor kon ik gewoon alle tijd nemen die ik nodig had om langzaam op te bouwen zonder dat er druk achter zat.’ 

Want die druk om te presteren en de draad snel weer op te pakken voelde ze. ‘Omdat ik vaak in vorige banen ben uitgevallen, had ik heel erg een beeld van mezelf dat ik niet kon werken, dat ik niet goed genoeg was als medewerker en dat je dus als werkgever niks aan mij hebt.’ Dat soort gedachten slopen in haar hoofd door alles wat ze eerder meemaakte. ‘Daardoor werd ik echt wel hard voor mezelf.’ Pas later kwam ze tot die realisatie. ‘Ik wist dat ergens al wel, maar ik leerde hier dat de druk die ik nog steeds voel uit mezelf komt en niet vanuit bijvoorbeeld CRE8.’ 

Ze probeert inmiddels milder te zijn voor zichzelf. ‘Ik kan me vaker ziekmelden als het gewoon niet gaat. Daar zit nog steeds vaak een schuldgevoel achter, maar ik kan het beter aan mezelf uitleggen: het is oké, ik heb dit uitgelegd op werk, ik meld me ziek met een reden.’

CRE8

‘Hier kwam ik erachter dat het eigenlijk wel goed zit met mijn interne motivatie. Ik was altijd heel erg aan het laten zien wat ik kon en mezelf aan het bewijzen.’ Ze was bang dat andere mensen haar inzet niet zagen of haar lui zouden vinden. ‘Terwijl ik hier leerde dat er vertrouwen was in mij en dat mensen zagen wat ik in mijn mars had.

Róbin legt uit: ‘Ik denk dat het hielp dat er ook meteen werd gekeken naar wat past er bij mij, wat vind ik leuk om te doen, waar liggen mijn uitdagingen. Op een gegeven moment werd het productiewerk voor mij wel wat te saai. Toen werd er echt meegedacht over hoe ik door kan groeien.’

Zo kwam ze bij de B2B-sales van CRE8 terecht en hielp ze bij het ontwerpen van op maat gemaakte producten. ‘Ik wil heel veel en ik vind alles leuk. Dus als er ergens een plek vrij komt of iemand heeft hulp nodig, dan wil ik dat meteen oplossen. Omdat ik heel graag mensen wil helpen en alles ook leuk vind om te doen. Die combi heeft me soms een beetje gekild, daarin kende ik vroeger echt mijn eigen grenzen niet. Door de tijd heen, mede ook hier, ben ik dat echt aan het leren.’ 

Róbins toekomst

Binnenkort begint ze met een regeling via gemeente Amsterdam als administratief medewerker bij CRE8. Daarvoor volgt ze de basiscursus boekhouden. ‘Dat had ik nooit verwacht, toen ik hier begon.’ Het doet haar denken aan haar intake bij CRE8 en een gesprek over onze jobcoach. ‘Toen dacht ik wel, dat is fijn. Dan heb ik dat binnen de plek waar ik ook mijn uren opbouw en waar ik verder ga kijken. Ik had alleen nooit verwacht dat ik hier aan de slag zou gaan.’ 

Desondanks past Róbins nieuwe pad wel bij haar. ‘Ik heb wel vaker geroepen dat adminstratie bij me past omdat ik heel erg van de cijfertjes ben. Maar ik dacht ook altijd dat ik de psychologie in zou gaan, eventueel in combinatie met iets creatiefs. Dit is wel echt iets anders, daar moet ik nog aan wennen.’ 

Het komt wel goed

egen de Róbin van toen zegt ze nu: ‘Alles komt uiteindelijk wel op z’n pootjes terechtkomt. Als je maar gewoon openstaat en niet te streng voor jezelf bent, komt het echt wel naar je toe. Daar moet je wel wat voor doen: je hebt interne motivatie nodig om kansen aan te pakken.’

Dat is belangrijk, vindt ze. ‘Ik vind het moeilijk om van mezelf te zeggen dat ik een doorzetter ben omdat ik echt dat kritische stemmetje heb, maar ik merk wel hier dat ik mensen zie met weinig motivatie. Dan ben ik wel blij dat ik mijn interne motivatie heb en dat ik wil en dat kan laten zien.’ 

Kans

Haar nieuwe baan ziet ze vooral als kans. ‘Ik wil iets nieuws proberen, het is heel anders dan alles wat ik tot nu toe heb geprobeerd. Het grappige is dat mijn ouders altijd zeiden, wij kennen zo weinig mensen die nu het werk doen waar ze voor hebben gestudeerd. En dan dacht ik, dat zal wel, ik word gewoon psycholoog.’

Inmiddels is ze dus administratief medewerker en voert ze ontwerpopdrachten als salesondersteuner uit. ‘Het leven gaat altijd anders dan je denkt. Maar dat maakt het misschien ook juist leuk.’